“มึงบ้าไปแล้ว...พิช”
“กูไม่ได้บ้า”...ใช่ผมไม่ได้บ้า ผมแค่อยากจะลบ...ลบเรื่องราวร้ายๆ...ลบรอยแผลบ้าๆบอๆในใจของผม...ให้มันหมดไป
...อาจดูเหมือนเป็นคนบ้า...
...อาจดูว่างี่เง่า...
...แต่ถ้าไม่มาเจอกับตัวก็คงจะไม่รู้สึก...
...ว่ามันน่ารังเกียจแค่ไหน...
...ถ้ากูทำให้มึงลำบากใจ ก็ไม่ต้องทำหรอกติณณ์....
“มึงคิดดีรึยัง?”
“กูไม่รู้...”ใช่ผมไม่รู้ ไม่รู้ว่าที่คิดจะทำมันดีมั้ย...แค่คิดว่าถ้าเป็นคนๆนี้ จะทำให้ผมลืมเรื่องบ้าๆนั่น..ผมมันเห็นแก่ตัว...จริงๆ
“แล้วจะให้กู ‘เอา’ มึงจริงๆ?”
“จริง”
“ก็ได้! มึงพูดเองนะพิช ถ้ากูได้ทำแล้ว...ต่อให้มึงบอกว่าหยุด...กูก็จะไม่หยุด”...ผมชักกลัวแล้วสิ...
.
.
.
ฝ่ามือแข็งกร้าน ดันคนตัวเล็กกว่าให้ล้มลงนอนบนเตียง มือใหญ่ๆ ค่อยๆ ปลดกระดุมเสื้อออกทีละเม็ด เผยให้เห็นผิวที่เคยขาวเนียนที่บัดนี้มีแต่รอยแดงที่เกิดจากการกระทำที่เลวร้าย อารมณ์ร่างสูงพุ่งสูงปรี๊ดก่อนจะฉีกกระชากเสื้อผ้าอาภรณ์ของร่างเล็กออกจนเกือบหมด เหลือเพียงชั้นในบางๆ ลิ้นร้อนลากวนแถวหน้าอก มือแกร่งล้วงไปทักทายกับแก่นกายของร่างเล็กอย่างสนุกสนาน
“อ๊า...อา..อืม...มะ...ไม่”
เสียงครวญครางที่แสนหวาน...ยั่วอารมณ์ของอีกฝ่ายได้อย่างง่ายดาย ริมฝีปากหนาทาบลงบนริมฝีปากเซ็กซี่ที่ครางยั่วนั่น ลิ้นร้อนกวัดเกี่ยวกันภายใต้อารมณ์แห่งราคะ มืออีกข้างที่เว้นว่างจากการปลุกเร้าแก่นกายของคนตัวเล็กก็เอาแต่ลูบไล้ไปทั่วแผงอกเล็กๆนั่น ก่อนที่จะละริมฝีปากออกแล้วบดขยี้เข้าไปใหม่
“อืม...อา”
มือเล็กๆ ลูบไล้ไปตามแผ่นหลังหนา ไม่ต่างอะไรกับการปลุกเร้าอารมณ์ร่างสูงเลย แก่นกายร่างใหญ่แข็งขันขึ้นอย่างง่ายดาย ริมฝีปากที่เพิ่งผละออกของร่างหนาก็พรมจูบไปทั่วหน้าคนตัวเล็ก
...ตราไว้ทุกพื้นที่...
...ว่าคนๆนี้เป็นของเขา...
“ถอดเสื้อผ้าให้...หน่อยสิ..”เสียงนุ่มทุ้มเอ่ยอย่างเชื้อเชิญคนร่างเล็ก
มือเล็กๆค่อยๆถอดเสื้อให้คนร่างสูงอย่างช้าๆ ใบหน้าแดงก่ำนั้นทำเอาอีกคนอยากแกล้งหนักขึ้นไปอีก เมื่อเสื้อยืดหลุดออกไป ร่างสูงกลับพลิกตัว เอาปากตนไปจ่อที่แก่นกายร้อนของอีกฝ่าย
“เหลือกางเกง ถอดให้หน่อยสิครับ...คนดี”ช่วงล่างของร่างสูงคร่อมใบหน้าของคนล่างเล็กทำเอาอีกฝ่ายหน้าแดงก่ำ มือเล็กค่อยๆเอื้อมไปจับขอบกางเกงก่อนที่จะดึงลง เผยให้เห็นชั้นในบางที่สามารถมองทะลุไปเห็นแก่นกายที่แข็งขันนั้นได้
ช่วงเวลาใกล้ๆกัน มือหนาค่อยๆถอดชั้นในบางๆของคนตัวเล็กออก เผยให้เห็นแก่นกายที่แข็งขันไม่ต่างกับของตน
“ถอดให้ติณณ์บ้างสิ...พิช”ทันทีที่พูดจบริมฝีปากหน้าก็ครอบครองแก่นกายที่ชูชัน ลิ้นร้อนหยอกล้อกับแท่งนั้นอย่างนึกสนุก “อ๊า....อา...อืมมม...อา”
เสียงหวานครางลั่น พร้อมกระชากชั้นในของร่างสูงอย่างรวดเร็ว...คิดจะแกล้งไอ้พิชคนนี้มันไม่ง่ายนักหรอก... ริมฝีปากเล็กสัมผัสแก่นกายของร่างสูงที่ตั้งชูชัน ก่อนจะเอานิ้วสัมผัสอย่างเบามือ มือเล็กๆทำงานสัมพันธ์กับริมฝีปากอย่างรู้หน้าที่ ทำเอาทั้งสองครางลั่น
“อืมม....อื๊ออ”
คนร่างสูงเริ่มเร่งจังหวะราวกับจะแข่งกับคนร่างเล็กเสียให้ได้ ทำเอาอีกฝ่ายเริ่มเร่งจังหวะเช่นเดียวกัน ทำเอาความเสียวซ่านเพิ่มขึ้นอย่างรวดเร็ว ก่อนที่ของเหลวสีขาวขุ่นจะหลั่งออกมา
“อ๊า.....”
“ต่อนะพิช”
“เออ”
ร่างสูงเริ่มเปลี่ยนท่าทางก่อนจะกลับมาประทับริมฝีปากกับร่างเล็ก น้ำรสคาวในปากต่างผสมปนเปกัน ลิ้นร้อนกวัดเกี่ยวแบบไม่มีใครยอมใคร
...ก็เมื่อเสนอมา...
...ก็ย่อมสนองได้...
มือแกร่งเริ่มทำหน้าที่อีกครั้ง ปลุกเร้าแก่นกายที่เพิ่งปลดปล่อยให้แข็งขันขึ้นมาโดยง่ายดาย ร่างเล็กเอมมือสัมผัสแก่นกายของอีกฝ่ายเช่นกัน มือเล็กๆนั่นทำงานอย่างรู้หน้าที่ ทำเอาแก่นกายตั้งชูชัน
“อืมม...เก่ง...หนิ..”
“แน่นอน..”
ร่างสูงละมืออกจากแก่นกายร้อนก่อนที่จะดึงแก่นกายของตนเองกลับจากคนตัวเล็กจอมซน นิ้วใหญ่ทำหน้าที่เบิกทางร้อน
“อืม...เจ็บ..อ๊า”
“ไม่เป็นไรนะคนดี”ริมฝีปากหนากดจูบเบาๆลงบนริมฝีปากบาง
จากหนึ่งเพิ่มเป็นสอง จากสอง เพิ่มเป็นสาม กับความเจ็บปวดที่ร่างกายได้รับเป็นทวีคูณ...แต่กลับผสมปนเปมากับความเสียวซ่านที่เพิ่งเคยรู้สึก
“อื๊มม...เจ็บ..นะ...สัด...อ๊า”
ร่างสูงถอนนิ้วทั้งหมดออกจากทางร้อนที่ตอดรัด ก่อนจะขยับแก่นกายให้ไปจ่อที่ทางร้อนนั้น.. ร่างสูงเริ่มดันแก่นกายเข้าไปในทางร้อน
“โอ๊ย...กูเจ็บ...”
“อย่าเกร็งนะคนดี...ผ่อนคลาย...แล้วจับติณณ์ไว้นะพิช..”
ร่างสูงเริ่มกลับมาทำหน้าที่อีกครั้ง ริมฝีปากร้อนบดจูบคนร่างเล็กก่อนที่จะค่อยๆสอดใส่แก่นกายเข้าในทางร้อนที่ตอดรัด ความเสียวซ่านที่ต่างจากการช่วยตัวเองทำเอาคนร่างสูงแทบคลั่ง ฝ่ามือเรียวเล็กจิกเข้าที่แผ่นหลังอย่างรุนแรง แก่นกายของร่างสูงเข้าไปในทางเล็กจนเกือบมิดก่อนที่จะกระแทกลงอย่างรวดเร็ว
“อ๊ะ!”โลหิตแดงฉานไหลออกมาแสดงให้เห็นว่าเนื้อเยื่อส่วนนั้นฉีกขาด แต่นั่นก็ไม่ได้ทำให้ร่างสูงลดละความ ‘อยาก’ ในจิตใจลงได้
ร่างสูงเริ่มขยับแก่นกายจากเชื่องช้าจนเร็วขึ้น ริมฝีปากโลมเลียไปทุกส่วนของร่างกาย ทั้งใบหูนิ่มนั่น มือใหญ่ที่ว่างเว้นจากการทำงานกลับมากอบกุมแก่นกายอีกครั้ง พร้อมทั้งปลุกเร้าแก่นกายของร่างเล็กต่อ
“อ๊าๆๆๆ...อืมๆ...อือ..”เสียงครวญครางไม่เป็นภาษาจากทั้งสองดังระงมทั่วห้อง
ร่างสูงขยับแก่นกายอย่างรวดเร็ว และรุนแรงขึ้น
“อ๊าๆๆๆๆๆ...อ๊า...”
ไม่นานทั้งสองก็ปลดปล่อยน้ำกามออกมา ของเหลวสีขาวขุ่นเปรอะเปื้อนไปทั่วบริเวณท้องน้อยของร่างสูง และยังมีของเหลวสีแดงขุ่นไหลออกมาตามทางร้อนของคนตัวเล็กอีกด้วย
“เจ็บมั้ยครับพิช..”
“เจ็บ!แต่เสียว!”
“ฮ่าๆ พิชนี่น้า~”
“ไม่ต้องมาทำพูดเพราะเลยสัด ซอยถี่ยิบเลยมึงอะ”
“อารมณ์มันพาไป”
“อ๋อหรอ
“อืม”
“พิช..”
“อะไร?”
“ต่อนะ”
